Fundacja Opieki nad Zwierzętami Canis

Jedno przysłowie powiada, że kot żyje dziewięć razy - inne, że ciekawość zabiła kota. Ciekawość otoczenia jest utrwaloną w ciągu ewolucji cechą, która sprawdziła się u dzikich przodków kota zamieszkujących dżunglę. Tam znajomość środowiska była niezbędna do przetrwania, jednak ciekawość nie zanika na terenie domu, gdzie czyhają na nieświadomego kota rozliczne niebezpieczeństwa. Dom może stwarzać ryzyko licznych niebezpiecznych sytuacji. Aby je zmniejszyć, spójrz na otoczenie oczami kota i usuń albo zneutralizuj przedmioty, które mogą rozbudzić ciekawość zwierzęcia, a są dla niego potencjalnie niebezpieczne. W istocie wymaga to działań bardzo podobnych do zabezpieczania małego dziecka, które zaczyna energicznie poruszać się po domu.

Koty, podobnie jak dzieci, próbują brać do pyszczka i jeść dosłownie wszystko, a bawią się czymkolwiek, co daje się poruszać. Motek wełny, sznurek, nić stomatologiczna, gumka, ściągacz, a zwłaszcza igła z nitką - to przedmioty, które po połknięciu powodują poważne, często fatalne w skutkach urazy. Również gryzienie kabla elektrycznego może mieć przykre konsekwencje, podobnie jak zrzucenie na podłogę naczyń kuchennych, często rozgrzanych. Z kolei sznurki od zasłon, żaluzji i lamp stwarzają niebezpieczeństwo zapętlenia się i uduszenia zwierzęcia. Wszelkiego rodzaju sznury i kable nie powinny zwisać luźno i bezładnie, lecz pozostawać możliwie poza zasięgiem kota.
Należy przyjąć zasadę, że deska klozetowa ma być zawsze opuszczona. Małe kocięta albo starsze lecz niezbyt sprawne ruchowo osobniki, mogą bowiem wpaść do środka i utopić się.
Przed wyjściem z domu należy zabezpieczyć okna i drzwi, dotyczy to oczywiście kotów, które przebywają tylko w domu.
Pojemnik na śmieci - źródło niebezpiecznych odpadków, takich jak kości i puszki o ostrych krawędziach - powinien być szczelnie zamykany na zatrzask. Jeśli kot rozpracuje otwieranie drzwiczek (zdarza się), zastosuj zamknięcia, które zabezpieczą wnętrze szaf, szafek i kredensów.
Należy bardzo dokładnie usuwać wszelkie plamy pochodzące z samochodu w garażu i na podjeździe. Benzyna, olej i płyn hamulcowy są toksyczne, a słodkawy zapach substancji zabezpieczającej przed zamarzaniem niestety wabi koty, i to z przykrym skutkiem.

Kot ma tendencję do badania wszystkiego, z czym się styka, i może przecisnąć się nawet przez dość wąską szczelinę. Należy sprawdzić przed użyciem wszelkiego typu rozkładane łóżka - wersalki, sofy, tapczany itd. Torebki plastikowe mogą być dla kotów tak samo niebezpieczne jak dla dzieci. Nie zapomnij o samochodzie. Gdy jest zimno, koty mają zwyczaj wczołgiwać się pod maskę silnika. Nabierz nawyku uderzenia w maskę zanim uruchomisz silnik, by spłoszyć ewentualnego pasażera na gapę.

Trujące rośliny

Koty domowe mają w zwyczaju żuć liście zielonych roślin, co służy lepszemu trawieniu. Podobnie zachowują się ich dzicy krewni. Jednak niektóre rośliny doniczkowe, na przykład dieffenbachia lub aloes, jak również płyny używane do spryskiwania roślin, zawierają toksyny i inne szkodliwe substancje (niebezpieczne rośliny).
Kontakt z nimi może doprowadzić nawet do interwencji pogotowia weterynaryjnego. Ale istnieją sprawdzone metody by uchronić i cenne rośliny i jeszcze cenniejsze zdrowie kota.
Po pierwsze, staraj się zaspokoić potrzeby zwierzęcia, jeśli chodzi o kontakt z roślinami. Zakup pojemnik z posianą kocią trawką albo zrób to sam. Zwykle rośliny trawiaste, pszenica czy owies, są łatwe w uprawie, a zawierają potrzebne włókna i składniki odżywcze.
Jeśli mimo wysiłków kot wciąż nawiedza rośliny doniczkowe, skrop ich liście mieszaniną wody z dodatkiem pieprzu lub imbiru, przeciśniętą przez szmatkę. Smakowita przekąska z liści - pokarm niskotłuszczowy o dużej zawartości włókna - przyciąga większość kotów.

Jeśli chcesz uchronić rośliny przed futrzanym szkodnikiem, posyp je odrobiną ostrego pieprzu, spryskaj nieprzyjemnym dla kota zapachem, albo powieś doniczki wysoko pod sufitem. Jeśli zaś nie masz nic przeciwko przypadkowym śladom po zębach na liściach lub wolisz nie zawieszać doniczek, uczyń swój ogród bezpiecznym dla kota terenem. Aby twój pupil mógł zaspokoić nienasycony apetyt, obsadź ogród nietrującymi roślinami, które przetrwają łakome podchrupywanie łasucha. Zwykła trawa, kiełkująca pszenica, albo owies znakomicie nadają się na smaczną przekąskę. Zawarty w nich błonnik ułatwia trawienie i uzupełnia składniki odżywcze. Wymienione tu rośliny nie stanowią dla kota niebezpieczeństwa.

Załóż kotu ogródek

Kotu najlepiej jest posiać szybko rosnące gatunki traw: zwykłą trawę, trawy zbożowe (pszenicę lub owies), kostrzewę. Wybierz w tym celu płytki pojemnik, by pupil miał do niego łatwy dostęp. Napełnij naczynie wysterylizowaną ziemią doniczkową, zostawiając w pobliżu krawędzi nieco miejsca na podlewanie. Do nawilżonej ziemi wysiej nasiona. Trawa najlepiej rośnie w nasłonecznionym miejscu. Nie zapomnij jej często podlewać, żeby nie przesuszyć ziemi. Postaw naczynie w miejscu niedostępnym dla kota, póki roślina nie rozkrzewi się na dobre. Z młodziutkich i wątłych pędów kot nie ma żadnego pożytku. Jeśli nieustępliwy łakomczuch zręcznie dobiera się do ogródka, kup miniaturową szklarnię, by ochronić przed nim kiełkujące pędy. Wkrótce ulubieniec będzie mógł nacieszyć się do woli zielonym przysmakiem. Jeśli pozwalasz kotu buszować po trawnikach w przydomowym ogrodzie dopilnuj, by trawnik nie był pryskany toksycznymi chemikaliami.

Rośliny bezpieczne

(źródło: "Twój kot odkryj w nim tygrysa" seria Wild Discovery, Egmont Polska, Warszawa 2000)